نظر MultiLink_Newsdesk
وزارت خزانهداری آمریکا روز چهارشنبه ۱۳ آبان تحریمهای تازهای علیه شرکتها و افرادی در هند و ترکیه اعلام کرد. به گزارش رادیو فردا، در هند سونیل کومار شارما، همسرش و دو شهروند دیگر هند به همراه ۹ نهاد مرتبط با او تحریم شدند. به گفته این وزارتخانه، این شبکه برای کشتیهای تحریمشدهای که نفت ایران را جابهجا میکردند پرچم و گواهی جعلی فراهم کرده و شماری از این کشتیها به نمایندگی از نیروهای نظامی جمهوری اسلامی و گروههای نیابتی آن فعالیت میکردند. در ترکیه نیز شرکت «فوگو گراند سرویسز» بهدلیل حمایت از بخش هوانوردی ایران تحریم شد. این اقدام بخشی از سیاست «طرد اقتصادی» دولت ترامپ با هدف جلوگیری از فروش نفت ایران است. تا زمان انتشار، واکنشی از ایران، هند یا ترکیه گزارش نشده است.
تحلیل ما: این تحریمها نشان میدهد واشنگتن همزمان با مذاکرات غیرمستقیم، فشار اقتصادی را کم نکرده است؛ همان راه سوم «نه جنگ، نه توافق». شبکههای واسطهای که با پرچم جعلی نفت را جابهجا میکنند، برای حکومت درآمد میسازند، اما هزینه آن را مردم ایران با گرانتر شدن صادرات، تخفیفهای سنگین و فساد واسطهها میپردازند. از سوی دیگر، تجربه سالهای گذشته نشان داده که با تحریم هر شبکه، شبکه تازهای جای آن را میگیرد؛ یعنی این تحریمها بیشتر هزینه دور زدن را بالا میبرند تا آن را متوقف کنند. پرسش این است که فشار اقتصادی تا کجا به میز مذاکره کمک میکند و از کجا فقط سفره مردم را کوچکتر میکند.
۱ نظر